Friday 11 - 09 - 2020

Lewsberg


Lewsberg belichaamt de clandestiene geest van Rotterdam zoals tegenwoordig weinig bands doen. Geen franjes, geen opsmuk, maar stoïcijns observeren zonder zich te verliezen in emoties. Met een broos, uitgemergeld gitaargeluid a la The Velvet Underground, Galaxie 500 en Television schetst Lewsberg de wereld niet mooier dan het is. Vreemd genoeg klinkt de band dáárdoor juist zo fraai: het kwartet zuigt de ruimte in een soort vacuüm van ongemakkelijkheid.

Die eigenzinnige inslag heeft Lewsberg ook op internationaal vlak geen windeieren gelegd. Toonaangevende media als NME en festivals als End Of The Road gaven de band een platform. Lewsberg kiest vastbesloten voor de niet-voor-de-hand liggende invalsboek op de komende  langspeler In This House, dat op 27 maart verschijnt. Waar veel bands muziek maken uit uitsloverij of catharsis kiest Lewsberg voor het doodgewone, het vergankelijke en “het eindeloze ploeteren” van het bestaan.