Saturday 23 - 11 - 2019

Soft Kill + Slow Crush + Many Rooms


Vanavond drie artiesten die de contreien van shoegaze, post-punk en post-rock op ongehoorde wijze verkennen: verschillend in sound, maar elkaar perfect aanvullend.

De donkere post-punk and new wave van Soft Kill uit Portland is schatplichtig aan alles wat melancholisch is aan de jaren tachtig. De sfeervolle chorusgitaren van The Cure, de sluipende ritmes van Joy Division, de priemende synths van New Order, de met zuur overgoten zang van Bauhaus. Precies het soort muziek waar frontman Tobias Grave zijn ei kwijt kan. De muzikant heeft behoorlijk wat obstakels moeten overbruggen: zijn drugsverslaving, de gevangenis en een diepgewortelde depressie. Het gaat nu beter met hem, want Soft Kill is de geduchte uitlaatklep voor al zijn angsten, pijn en stress geworden.

Waar Soft Kill een instrument is om de demonen om zeep te helpen, is het Belgische Slow Crush zo’n band die waarschijnlijk miljarden micro-universums schept met hun kosmische shoegaze. Je hebt bands die een eigen draai geven aan het genre, maar Slow Crush wil liever de nieuwe evolutionaire trap zijn. De geluidsmuren van het gezelschap zijn werkelijk van Bijbelse proporties, muziek die je niet zozeer moet luisteren, maar moet voelen door je gehele zenuwstelsel. Op Left Of The Dial waren ze al monumentaal, en nu mogen ze in Rotown de posters van de muren trillen.

Many Rooms is het pseudoniem van de Amerikaanse muzikant Brianna Hunt. Haar sound laveert ergens tussen donkere lo-fi folk en post-rock in. Hunt’s spaarzame liedje voelen ergens toch groots van aard; ze mijdt de moeilijke thema’s ook niet. Het aangrijpende debuut There Is A Presence Here neemt haar geestelijke gezondheid en haar geloof onder de loep, en hoe haar directe omgeving steeds verder van haar vervreemd. Het toonaangevende muziekplatform Stereogum is lyrisch en dat is erg goed te begrijpen: Many Rooms staat garant voor puur kippenvel.